مسئولینی با تجربه یا بدون تعارض منافع؟

سوالی که در بسیاری از موارد در پاسخ به مسئله تعارض منافع مخصوصا در پست‌های دولتی تخصصی مطرح می شود این است که رعایت شایستگی و لزوم به کارگیری افراد با تجربه در حوزه‌های خاص مسئولیتی مهمتر است یا جلوگیری از تعارض منافع ناشی از آن؟
به دنبال پاسخی شسته و رفته هستیم برای این سوال.

در این مطلب در پاسخ به نطق دکتر قاضی زاده نکات خوبی در پاسخ به این سوال ذکر شده است

گرچه ممکن است رویه های مدیریت تعارض منافع در برخی موقعیت ها عملا مانع شایسته سالاری شود (مثلا در شرایطی که یکی از اقوام درجه یک مدیر، متخصص ترین فرد در آن زمینه شغلی باشد) اما در صورت تسامح نسبت به این قبیل موارد به به بهانه شایسته سالاری، به مرور شاهد کم اثر شدن مدیریت تعارض منافع خواهیم شد و افراد تخصصگرایی را دستاویزی برای کسب موقعیت های تعارض منافع و احتمالا فساد آتی قرار می دهند. لذا برای ثبات رویه قانونی و جلوگیری از بی اثر شدن راهکارهای تعارض منافع، با این موارد استثنا نیز باید بصورت یکسان رفتار شود. این استدلال بر این پایه بیان شده است که زیان ناشی از موقعیت تعارض منافع بصورت کلی بیشتر از منفعت حاصل از اندک موارد استثنایی می باشد. تبعیض قائل شدن در مورد این موارد اندک، قانون را از رسمیت میاندازد.
البته می توان موارد حقیقتا استثنایی را توسط یک کمیته مستقل بررسی کرد و با اعلام عمومی و شفافیت موقعیت پیش آمده، مخاطره تعارض منافع را به حداقل رساند.

2 Likes